zm.org.pl

Witam!

GDDKiA chce nam w Wałbrzychu zafundować "obwodnicę" (jak zwał tak zwał). Ma być to droga klasy G o prędkości 70km/h przez środek miasta. Nikt jednak opracowując koncepcję takiej drogi nie przewidział dróg rowerowych, a przecież jazda rowerem po takiej jezdni jest w praktyce niemożliwa. Mamy zamiar powalczyć o włączenie dróg rowerowych wzdłuż tej drogi do projektu wykonawczego.

Poszukuję jednak rozwiązania następującego problemu:

Droga ma być w układzie 2x2 ze stałym pasem dzielącym na całej długości. Wszelkie dojazdy/zjazdy z niej będą więc wykonane jako prawoskręty. Drogi dojazdowe to w większości drogi osiedlowe lub prowadzące do centrów handlowych (nie liczę dużych skrzyżowań z sygnalizacją świetlną). Ruch na tych drogach jest dwukierunkowy, mieszany. I teraz sedno sprawy.

Czy znacie, czy gdzieś istnieją, czy są zdjęcia takich skrzyżowań, w których droga osiedlowa wpada do drogi ruchu przyspieszonego, wzdłuż której biegnie wydzielona dwukierunkowa droga rowerowa? Chodzi o sposób wydzielenia ruchu rowerowego z tego strumienia i włączenia go do do drogi rowerowej. Zaznaczam jeszcze raz, że zarówno droga ruchu mieszanego i rowerowa są dwukierunkowe, a z punktu widzenia rowerzysty potrzebne są wszystkie relacje (z wyjątkiem oczywiście wjazdu na drogę główna).

Pozdrawiam

Nie do końca rozumiem, w czym problem.

Czy chodzi o to, że droga dla rowerów ma być po przeciwnej stronie drogi głównej niż te ulice osiedlowe, które się włączają na prawoskręty?

- Jeśli tak, to kolejne pytanie: czy na wysokości tych ulic są przejścia dla pieszych?

-- Jeśli ponownie tak, to rozwiązaniem są przejazdy koło przejść (lub lepiej - tak jak już w Krakowie robią - w przedłużeniu pasa filtrującego w jezdni ulicy lokalnej).

-- Jeśli nie, to powinny być po prostu drogi rowerowe po obu stronach jezdni.

_________________
pozdrawiam, olek

Chodzi o coś takiego:


Jak wprowadzić ruchu rowerowy na ścieżkę z ulicy osiedlowej w sposób możliwie najbezpieczniejszy, najpraktyczniejszy?

To moim zdaniem wystarczy delikatnie wyłukować (powiedzmy R=2m) styk drogi rowerowej z jezdnią lokalną, od tej strony z której rowerzysta może nadjechać, np. tak:



W 80% przypadków nie ma co kombinować nic ponad to.

10% to przypadki kiedy należy się spodziewać nietrywialnej kolejki samochodów z lokalnej oczekujących na możliwość włączenia się w główną - wtedy można dorobić kawałek jednokierunkowego pasa lub ścieżki umożliwiające rowerzyście kulturalne ominięcie kolejki, żeby się nie przepychał po podwójnej ciągłej, np. tak:

(tutaj akurat chodziło o światła, ale zasada podobna).

5% to przypadki, kiedy zdecydowana większość rowerzystów zamiast jechać prosto skręca z którejś strony drogi rowerowej w ulicę lokalną.

5% to rezerwa na przypadki bardzo dużego ruchu / prędkości w tej lokalnej - ale wtedy raczej też nie powinno być rowerów na zasadach ogólnych.

_________________
pozdrawiam, olek

Nie wiem, czy pytanie wynika ze spodziewanego dużego natężenia ruchu na tych uliczkach, ew. ruchu pieszych na chodniku? Bo jeśli nie jest ono duże, to abstrahując od ustępowania pierwszeństwa nie widać tu specjalnych problemów dla rowerzysty ze skrętem w sensie wytracania prędkości i ciasnego łuku. Jest miejsce by powiększyć sobie promień skrętu - w lewo spokojnie, a przed skrętem w prawo przez odbicie bliżej środka pasa.

O wiele bardziej problematyczny wydaje się ruch na wprost po ścieżce - jak wiadomo PORD =/= KW, etc http://www.zm.org.pl/?a=bas-084

Wyczuwam, że może pytanie zmierza do tego typu swoistych pasów włączania/wyłączania


wygodne, tylko nie bardzo wierzę, aby udało się takie coś przeforsować, choćby z powodu kosztów. No chyba że natężenie ruchu na którejś z dróg to uzasadnia.

I jeszcze istotna rzecz - warto zadbać aby znak A-7 stanął przed P-10 a nie dopiero za P-11.

_________________
--
pzdr.

Jack