Jak chronić przyrodę? Ten artykuł ze Świata Nauki stawia pod dyskusję ten problem. Po części także pokazuje, że w sprawie Lasu Bielańskiego możemy mieć rację jako ZM.
Zamieszczam tylko fragment (początek) bo jest długi:
http://portalwiedzy.onet.pl/4868,17280, ... pisma.html
Przyroda czy człowiek?
Wielu specjalistów twierdzi, że chroniąc środowisko, przede wszystkim powinniśmy brać pod uwagę nasze dobre samopoczucie oraz interes ekonomiczny
W 2004 roku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i Jej Zasobów (IUCN – International Union for Conservation of Nature) wpisała na listę gatunków krytycznie zagrożonych trzy gatunki sępa – indyjskiego, długodziobego i bengalskiego. Na początku lat dziewięćdziesiątych w Indiach i Azji Południowej żyło ich około 40 mln, a w następnej dekadzie już o 97% mniej. Powodów, by chronić te gatunki, znaleźć można wiele. Tradycyjna argumentacja byłaby na przykład taka, że mamy moralny obowiązek chronić różnorodność biologiczną świata. My próbujemy podejść do tej kwestii bardziej nowatorsko.
Długo nie było wiadomo, dlaczego liczba sępów zmniejsza się w takim tempie. Najpierw podejrzewano, że przyczyną jest utrata siedlisk albo zanieczyszczenie środowiska. Dopiero przed kilku laty naukowcy stwierdzili, że powodem przetrzebienia populacji jest diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny powszechnie stosowany u ludzi oraz bydła w celu uśmierzenia bólu i łagodzenia stanów zapalnych. U ptaków farmaceutyk prowadzi do śmiertelnej niewydolności nerek.
W Indiach szczątki bydła zazwyczaj rzuca się na żer sępom. Gdy tych skrzydlatych padlinożerców zabrakło, tysiące bydlęcych trupów zaczęło zalegać i gnić, z czasem stając się nie tylko doskonałą pożywką dla groźnych zarazków wąglika, ale i łatwo dostępnym łupem dla bezpańskich psów, których liczba zaczęła gwałtownie rosnąć, co z kolei zwiększyło ryzyko wybuchu epidemii wścieklizny. To dobitny przykład, jak los sępów splata się z losami milionów ludzi, oraz tego, że ochrona przyrody to działanie przede wszystkim dla naszego dobra.
Związek między ratowaniem zagrożonych gatunków a dobrobytem ludzi, choć nie zawsze widoczny na pierwszy rzut oka, jest niepodważalny. Na przykład nadmorskie bagna i lasy namorzynowe chronią wybrzeże przed groźną falą sztormową, podobnie zresztą jak rafy koralowe. Zniszczenie jednego ekosystemu może powodować szkody na drugim końcu świata; może też rujnować domowe budżety wielu rodzin.
...
Zaloguj 
Zarejestruj
FAQ
Szukaj
