zm.org.pl

Hm. Podciąganie metra do DC? W jakim sensie? Fizycznie to chyba słabo możliwe, albo nie rozumiem o co chodzi. Przeniesienie dworca centralnego na kwartał z PKiNem jest bardzo dobrym pomysłem, jeśli tylko jest taka możliwość.

Tylko nawet nie wyobrażam sobie jaki byłby koszt takiego przedsięwzięcia...

Że na całym świecie to zdecydowanie generalizacja. A poza tym - nawet jeśli jest tak na "całym świecie" to czemu my nie możemy wybrać innej drogi?

Czy aby nasze miasto nie jest diametralnie różnym miastem od np. Londynu, gdzie Livingstone mocno ograniczył ruch w centrum (za co z resztą przegrał wybory).

Czy nie możemy stworzyć czegoś oryginalnego, czegoś co usatysfakcjonuje nie tylko pieszych i rowerzystów ale i zmotoryzowanych?

Centrum Warszawy zbadane po amerykańsku
Dariusz Bartoszewicz, Michał Wojtczuk
2008-09-24, ostatnia aktualizacja 2008-09-23 23:56


Nie lubimy blaszaków KDT, MarcPolu i Dworca Centralnego. Przy Pałacu Kultury brakuje nam miejsc do siedzenia, kawiarni i atrakcji. Grupa psychologów środowiskowych zbadała, jak postrzegamy i czego chcemy w centrum

Rajcy i architekci wciąż na nowo projektują środek Warszawy. Głowią się, czy lepiej stawiać budynki niskie, czy drapacze chmur. Tylko nikt dotąd nie spytał mieszkańców, co im się podoba, a co przeszkadza w rejonie Pałacu Kultury - i o czym marzą. - Zawsze trzeba mieć wiedzę o przestrzeni i miejscu, które planujemy zmienić. Dlatego pytamy ludzi, co chcieliby tam robić, a nie co budować - mówią młode psycholożki środowiskowe Aga Skorupka, Joanna Szczepańska i Anna Wieczorek.

Więcej krzeseł i ludzi

Wyniki swoich badań przekazały wczoraj "Gazecie" i ratuszowi. Posłużyły się metodami sprawdzonymi na świecie, m.in. przez amerykańską organizację non-profit Project for Public Spaces z Nowego Jorku. - By poczuć się dobrze, przestrzeń musi się stać miejscem spotkań. A pustka pod Pałacem Kultury nie sprzyja kontaktom społecznym. Oczekują spektakli (teatru i ulicy), ławek, kawy pitej w słońcu, wystaw i festynów - wylicza Joanna Szczepańska.

Przepytani przechodnie marzyli, by to było "miejsce bardziej towarzyskie", z placami zabaw, "żeby coś się działo" i "kręcili się ludzie", którzy teraz tylko szybko przemykają. Postulowali: "więcej atrakcji", "powinny być ogródki: kulturalne, ale nie piwne". Z badań wynika też, że ludzie wcale nie chcą, by wokół Pałacu wyrosły rzędy biurowców i wysokościowców.

- Bo warszawskie biurowce w parterach są martwe. Mogą tu powstać budynki, ale z ogólnodostępnymi usługami, z ogródkami restauracyjnymi wylewającymi się na chodniki - proponuje Anna Wieczorek.

Badaczki radzą, by ustawić chociaż proste krzesła i stoliki jak w Bryant Park w Nowym Jorku, z których każdy może skorzystać. Ale zaznaczają, że o takie meble trzeba dbać, inaczej zaanektują je bezdomni i wandale.

Park jest skarbem

Efektem badań jest mapa emocji, jakie wśród warszawiaków budzą różne miejsca w centrum (powstała dzięki programowi Adama Folanda z Pracowni Badań Środowiskowych UW). Polubiliśmy już Pałac Kultury, ale nie za to, jaki jest, tylko za to, co w nim jest (kina, teatry, wystawy, targi, basen, Pałac Młodzieży).

Najbardziej nie lubimy: Kupieckich Domów Towarowych, MarcPolu i Dworca Centralnego. Przeszkadza nam parking na pl. Defilad i zdewastowanej ul. Emilii Plater. Najbardziej kochamy park Świętokrzyski. Narzekamy jednak, że wieczorem jest tam niebezpiecznie. - Wszystkim marzy się tu ekstra park, czysty, zadbany, z małą kawiarenką, terenami do uprawiania sportu - mówi Anna Wieczorek.

Tymczasem właśnie najbardziej zadbaną część tego parku ekipa Hanny Gronkiewicz-Waltz chce zabudować - u zbiegu Świętokrzyskiej i ul. Emilii Plater ma stanąć kolejny wieżowiec. - Prace nad koncepcją nowego planu zagospodarowania dobiegają końca. Pokażemy ją w pierwszej połowie października - powiedział wczoraj "Gazecie" Marek Mikos, szef miejskiego wydziału architektury.

Badania psycholożek są drugą oddolną inicjatywą warszawiaków, którzy nie mogą doczekać się zmian wokół Pałacu Kultury. Kilka miesięcy temu młodzi urbaniści skupieni w Forum Rozwoju Warszawy opracowali własny projekt planu zagospodarowania tego rejonu m.in. z siatką ulic nawiązującą do przedwojennego układu, dwiema pieszymi alejami równoległymi do Marszałkowskiej i Al. Jerozolimskich, filharmonią zamiast nowego kupieckiego domu towarowego oraz wieżowcami przy ul. Emilii Plater. Projekt za spójność chwaliło wielu urbanistów, a Hanna Gronkiewicz-Waltz deklarowała, że jego "fragmenty" zostaną wykorzystane w docelowym planie zagospodarowania pl. Defilad.

Kosmiczna wizualizacja placu Defilad
tvnwarszawa.pl., mkw /08:00

Kryta szklanym dachem ulica handlowa, podziemne parkingi tunele, większy Park Świętokrzyski, ścieżki rowerowe, ale przede wszystkim wieżowce wyższe od Pałacu Kultury - tak plac Defilad wyobraża sobie ekipa Hanny Gronkiewicz-Waltz - informuje TVN Warszawa.

Nowa wizja placu Defilad - to jedna z najważniejszych deklaracji wyborczych Hanny Gronkiewicz-Wlatz. Dziś stała się faktem. Portal tvnwarszawa.pl jako pierwszy poznał szczegóły projektu nowego planu zagospodarowania przestrzennego otoczenia Pałacu Kultury.
Staną wieżowce - będzie ich sześć. Najniższy stanie w sąsiedztwie stacji metra Centrum, przy ulicy planowanej jako przedłużenie Chmielnej. Będzie miał 120 metrów wysokości. Kolejne dwa wieżowce - 150-cio oraz 230-metrowy tuż przy ulicy Emilii Plater., która ma się stać wielkomiejską arterią - wzdłuż niej staną jeszcze trzy wieżowce. Dwa z nich będą sąsiadować z Salą Kongresową. Pierwszy będzie miał 250 metrów drugi, położony po północnej stronie PKiN aż 300. W tych budynkach ratusz widzi nie tylko biura i usługi, ale też mieszkania - podała TVN Warszawa.
Ostatni wieżowiec stanie w południowo-zachodnim narożniku parku Świętokrzyskiego. Ma mieć 260 metrów wysokości. Ten pomysł od samego początku budził obawy warszawiaków i protesty architektów, którzy są przeciwni "obcinaniu" parku. Hanna Gronkiewicz-Waltz przekonywała jednak, że grunt w tym miejscu jest wart zbyt wiele, by zostawić tam tylko zieleń.
Dworzec Warszawa – Śródmieście nie zniknie - znajdzie się jednak w całości pod ziemią. Nad nim powstanie pierzeja budynków, które skalą i wysokością mają nawiązywać do kamienic stojących przy Alejach Jerozolimskich. Przed budynkami zostanie miejsca na bulwar z zielenią i fontannami. Równolegle do niego przebiegnie ulica będąca przedłużeniem ul. Widok. Nie będzie to typowy deptak - plan zakłada, że powstanie tu ulica handlowa nakryta szklanym dachem.
Jedna rzecz w planie się nie zmienia. To potężny gmach Muzeum Sztuki Nowoczesnej, który ma stanowić pierzeję miejskiej agory - ogromnego placu na osi ulicy Złotej. Co będzie po jego południowej stronie, w miejscu gdzie do niedawna planowano nowe Kupieckie Domy Towarowe? Tego plan nie przesądza - dopuszcza tu zarówno usługi, jak i instytucję kultury, a wielu urbanistów uważa, że to idealne miejsce dla dużej sali koncertowej lub teatru muzycznego - informuje TVN Warszawa.
Między głównym wejściem do PKiN oraz skrzydłami z teatrami Studio i Dramatycznym ma powstać szklany dach. - Mógłby pełnić rolę zadaszenia dla scen koncertowych. Plac będzie nadal miejscem, gdzie organizowane będą duże imprezy - tłumaczy miasto.
Część placu Defilad ma się natomiast znaleźć... pod wodą. Na wizualizacjach widać płytkie fontanny. Mają być zbudowane tak, by na czas imprez można było je opróżnić i w ten sposób powiększyć powierzchnię placu. Znikną ślimaki prowadzące do tunelu na osi Złotej. Sam tunel pozostanie - będzie stanowił jeden z wjazdów do parkingu podziemnego, który powstanie pod placem. Pod ziemią połączy się z równoległym do Marszałkowskiej tunelem, który będzie przy okazji pełnił funkcję wjazdu do magazynów Muzeum Sztuki Nowoczesnej - informuje TVN Warszawa.
Patio stacji metra Centrum, czyli popularna "patelnia" zniknie pod przeszklonym dachem. Wokół powstanie miejski plac. Na wizualizacjach widać przejścia dla pieszych przez obie arterie. A to oznacza spowolnienie ruchu na dwóch głównych dwóch ulicach Śródmieścia.
Wizualizacje, które przygotował ratusz, nie oznaczają wcale, że centrum Warszawy będzie wyglądało właśnie tak. Stanowią one tylko "artystyczną" interpretację enigmatycznych zapisów planu. Przekładają urzędowy dokument na "ludzki" język. W rzeczywistości inwestor, który zdecydowałby się na zakup którejś z objętych planem działek, sam zaprojektuje swoje budynki. Takie same będą tylko ich funkcje i gabaryty, w tym ten, który budzi największe emocje - wysokość. Jeszcze trudniej odpowiedzieć na pytanie, kiedy to nastąpi. Plan, by zaczął obowiązywać, musi zostać przyjęty przez Radę Warszawy - tłumaczy TVN Warszawa.

Ścisłe centrum Warszawy podzielone między PO i PiS
2010-11-16, ostatnia aktualizacja 2010-11-15 20:49

Cały kraj jest pęknięty na POlandię i PiSlandię (jak pisała "Polityka"). Podobny podział mamy w planie zagospodarowania ścisłego centrum. Od razu widać, która strona pustki przy Pałacu Kultury jest czyja

Ekipa PiS chciała w centrum niskiej zabudowy, kładła nacisk na gmachy i przestrzenie publiczne. Platforma po przejęciu władzy rzuciła hasło: "W górę Warszawo!". Postawiła na swoim. Ma być światowo, a nie małomiasteczkowo. Nowy plan został przez radnych "klepnięty".

Dziesiątki uwag zgłoszonych przez ekspertów i stowarzyszenia trafiło do kosza. Urzędnicy i rajcy wszystko wiedzą najlepiej, a organizacje urbanistów i architektów, mieszkańcy czy planiści społecznicy tylko zawracają głowę.

Gdyby za Michała Borowskiego jako naczelnego architekta miasta i rządów PiS w ratuszu nie zapadła klamka, zapewne nikt nie zawracałby sobie dziś głowy koncepcją Muzeum Sztuki Nowoczesnej przy pl. Defilad. Część PiS-owskiego planu m.in. z tą inwestycją trafiła do planu zagospodarowania PO. Ona cieszy najbardziej, bo zapowiada różne sposoby atrakcyjnego spędzania czasu w centrum, a nie tylko chodzenie na zakupy. Ma być plac na koncerty, budynek z muzeum (oraz z dodanym przez ekipę PO teatrem), miejsce na wystawy plenerowe. Ta część ścisłego centrum zaoferuje przestrzeń wszystkim, nie tylko konsumentom i zakupoholikom.

Projekt Muzeum jest kontynuowany, ale bez serca. Nie wiadomo, czy dlatego, że to spadek po poprzedniej ekipie, czy z powodu estetyki gmachu. - Urzędnicy mówią na niego "szopa" - zdradza jeden z rozmówców "Gazety".

Bez tej "szopy" w sercu miasta mielibyśmy tylko shopping, kilka wież komercji i hulający między nimi wiatr. Co prawda zapisy nowego planu mają zapobiec stawianiu drapaczy-twierdz z ochroną na parterze jako jedyną atrakcją. W dolnych kondygnacjach muszą pojawić się usługi, sklepy i kawiarnie. Przyciągną klientów, jeśli zaoferują coś innego niż te same lokale sieciówki jak w Złotych Tarasach czy innych galeriach handlowych.

Narzeka stowarzyszenie Forum Rozwoju Warszawy i PKP, spółka Zarząd Pałacu Kultury i Nauki ostrzega, że taki plan zapowiada spadek jej dochodów o ponad 20 mln zł (i trzeba będzie dopłacać do utrzymania daru Sowietów). Niepocieszeni są ekolodzy. Mieszkańcy nie chcą się pogodzić z wycinką starych drzew po południowej stronie Pałacu. Łukasz Patryk Bielecki z Warszawy wnosił, by w planie chronić zieleń ogrodu południowego (między Al. Jerozolimskimi a PKiN) lub - w ostateczności - przesadzić drzewa. Jaką otrzymał odpowiedź z miasta? Że zachowanie parku w całości nie jest możliwe ze względu na planowaną zabudowę, co można zrozumieć. Ale dalsza część argumentacji urzędników jest kuriozalna: "przesadzenia w praktyce się nie sprawdzają".

I jak tu wierzyć władzy, że planuje nam fajne centrum na miarę naszych marzeń. Przecież każdy pamięta udane przesuwanie starych kasztanowców, którego dokonał prywatny deweloper, zanim zabrał się do budowy biurowca Saski Point na rogu Grzybowskiej i Marszałkowskiej. Jeśli władza tego nie wymusi - drzewa pójdą pod topór. A do góry piąć się będą tylko mury.

Ekipa PiS chciała w centrum niskiej zabudowy, kładła nacisk na gmachy i przestrzenie publiczne.

Dziesiątki uwag zgłoszonych przez ekspertów i stowarzyszenia trafiło do kosza. Urzędnicy i rajcy wszystko wiedzą najlepiej, a organizacje urbanistów i architektów, mieszkańcy czy planiści społecznicy tylko zawracają głowę.

Ona cieszy najbardziej, bo zapowiada różne sposoby atrakcyjnego spędzania czasu w centrum, a nie tylko chodzenie na zakupy. Ma być plac na koncerty, budynek z muzeum (oraz z dodanym przez ekipę PO teatrem), miejsce na wystawy plenerowe. Ta część ścisłego centrum zaoferuje przestrzeń wszystkim, nie tylko konsumentom i zakupoholikom.

Mieszkańcy nie chcą się pogodzić z wycinką starych drzew po południowej stronie Pałacu. Łukasz Patryk Bielecki z Warszawy wnosił, by w planie chronić zieleń ogrodu południowego (między Al. Jerozolimskimi a PKiN) lub - w ostateczności - przesadzić drzewa.

Część PiS-owskiego planu m.in. z tą inwestycją trafiła do planu zagospodarowania PO.

Ciekawe w jaki sposób można uwzględnić 200 wzajemnie się wykluczających uwag ?