Chcialbym spytać czy cos może wychodzi z planów / koncepcji przedstawionej w artykule "Prawobrzeżny szlak Wisły",

Szczególnie teraz przy przebudowie Modlińskiej na odcinku mostu na kanale żerańskim bardzo brakuje realizacji takiej koncepcji - przejazdu rowerem przy Wiśle między Tarchominem a mostem Grota.

Jak ew można by wesprzeć ten pomysł?

Pustynia pyłów zniknie
Anna Brzezińska 02-09-2009, ostatnia aktualizacja 02-09-2009 20:59

Nad Wisłą od ponad półwiecza zalegają popioły z elektrociepłowni. Wielkość składowisk w Wilanowie i na Białołęce szacuje się w milionach ton. To drugie zostanie zlikwidowane. Decyzję przyspieszyła budowa mostu Północnego.

Krajobraz jak z innej planety. Na powierzchni 45 ha rozciąga się pustynia. To położone nad Wisłą połacie odpadów paleniskowych z elektrociepłowni Żerań, po części już obrośnięte trawą i krzewami. Pył unosi się tu dosłownie wszędzie. Jest w oczach, uszach, nozdrzach.

Rychła przeprowadzka

Na składowisko usytuowane między 521 a 523 km rzeki pyły, powstałe wskutek spalania węgla, są odprowadzane ciągnącymi się wzdłuż rzeki rurociągami. Do tzw. kwater, czyli dołów, trafiają w postaci płynnej. Ma to ograniczać unoszenie się zanieczyszczeń. Zmieszane z wodą w postaci rdzawego ścieku z czasem przybierają formę stałą.

Do kwatery nr 1 wciąż odprowadzane są płynne odpady. Z tej z numerem 2 zastygłe można już wywozić do budowy np. dróg. Trzecia kwatera jest wyłączona z użytku – na stałe zalega tu ok. 500 tys. ton popiołu.

Na stałe? Właściciel składowiska Vattenfall Heat Poland planuje je zamknąć. Pierwszy wniosek w tej sprawie złożył już w 2006 r. Decyzję przyspieszyła budowa mostu Północnego, który ma zostać oddany do użytku w 2011 r. I choć prace nad przeprawą już trwają, wciąż nie wiadomo, kiedy dokładnie uda się pozbyć pyłów.

– Do 2010 r. chcemy zakończyć składowanie tu nowych popiołów – mówi Paweł Smoleń, prezes Vattenfall Heat Poland. Na przywrócenie miastu tego terenu trzeba będzie jednak poczekać co najmniej 4 kolejne lata.

Boiska czy osiedla

Jak podkreśla Wiesław Jamiołkowski, dyrektor Departamentu Ochrony Środowiska Vattenfall Poland, usunięcie składowiska na Żeraniu to proces skomplikowany.

– Wymaga wybudowania instalacji na terenie zakładu zastępujących funkcje magazynowe tego terenu oraz rekultywacji terenu w kierunku przywrócenia jego funkcji użytkowych.

Pierwsze prace już zostały podjęte. Przebudowano m.in. wewnętrzne systemy odprowadzania i transportu popiołu, a także rozpoczęto proces modernizacji przemysłowej oczyszczalni ścieków. – Nowy układ technologiczny dopasowywany jest do przyszłej koncepcji wykorzystywania gazu ziemnego i biomasy w miejsce części dotychczas spalanego węgla – podkreśla Jamiołkowski.

Na czym dokładnie polegają zmiany wewnątrz elektrociepłowni Żerań, można będzie przekonać się podczas Dni Otwartych 19 września. Vattenfall Heat Poland zapewnia, że stawia też na jak najszybsze zagospodarowanie zalegającego popiołu. Do tej pory z jego wykorzystaniem wybudowano m.in. obwodnicę Jabłonnej, Sochaczewa, Grójca i

Mszczonowa. Zużyto na ten cel ok. 300 tys. ton popiołu. Na kolejnych 400 tys. ton Vattenfall Heat Poland ma podpisać umowy na przyszły rok.– Duże nadzieje wiążemy z intensywną budową infrastruktury komunikacyjnej w Warszawie – nie ukrywa Jamiołkowski.

– Mam tu na myśli zarówno budowę Trasy Mostu Północnego, jak i modernizację Trasy Toruńskiej, budowę odcinka autostrady A2 w kierunku Łodzi/Konotopy i całą listę obwodnic sąsiadujących z Warszawą miast.

Ostatnim etapem zmian ma być zagospodarowanie oczyszczonego terenu. Całość zmian technologicznych w elektrociepłowni pochłonie ok. 200 mln zł. Prawie połowa to koszty przywrócenia temu miejscu użytecznego charakteru.

O tym, jakie będzie miał funkcje po likwidacji składowisk Vattenfall Heat Poland, zadecyduje w porozumieniu z władzami dzielnicy. – Jeśli zdecydują się na budowę terenów rekreacyjnych, powstaną tu boiska i ścieżki, jeśli osiedla – budynki mieszkalne – mówi Smoleń.

Milionowy problem

Widok podobny do żerańskiego rozciąga się również na północy Warszawy, między 497 a 499 km rzeki. Na Kępie Zawadowskej składowisko ma aż 50 ha.

Ze zwożonych tu od lat z elektrociepłowni Siekierki pyłów usypanych zostało kilka wzgórz. Dziś w większości porastają je łatwo adoptujące się do trudnych warunków akacje. Dowożone pociągami odpady na Zawadach nie trafiają do dołów, lecz są usypywane wzwyż. Przy silniejszym wietrze pyły rozchodzą się na całą okolicę.

Tymczasem nadwiślański teren przylega do rezerwatu ptaków. Składowiska od terenu objętego programem ochronnym Natura 2000 dzieli jedynie wał przeciwpowodziowy.

Jak zapewnia Vattenfall Heat Poland, od 9 lat na składowisku statystycznie nie przybyła żadna dodatkowa tona popiołu. Wywożonym popiołom – te z obu składowisk są wykorzystywane w 100 proc. w przemyśle – miejsca na bieżąco ustępują nowe. Nie zmienia to faktu, że na przestrzeni 40-letniej historii składowiska zgromadzono tam ogółem 4 mln ton popiołu.

Życie Warszawy