PMN76 napisał(a):
Co widzisz świetnego w ścieżce wijącej się pomiędzy pieszymi?
Nie pomiędzy, tylko w miarę konsekwentnie po jednej stronie. Poza przystankami autobusowymi, gdzie faktycznie masz pieszych po jednej i po drugiej - ale w tej kwestii to sorry, jeszcze nikt nic lepszego nie wymyślił.
Cytuj:
I co jest świetnego w tym, że droga do pokonania ścieżką jest zdecydowanie dłuższa (między innymi przez te zawijasy) niż jazda jezdnią?
Na odcinku 800 m objętym projektem droga ścieżką jest dłuższa o ok. 15 m od drogi jezdnią (niecałe 2%), a można pewnie zejść do 5 m. To jest jakieś 2-3 sekundy pedałowania. Jednocześnie jadąc ścieżką oszczędzasz jedną sygnalizację świetlną, co daje średni zysk czasowy lekko licząc 30 sekund.
Co do ogólnego sensu ścieżek, to jest ku temu oddzielny wątek na tym forum.
Cytuj:
Ominięcie kilku zaparkowanych na pasie dla rowerów samochodów jest uciążliwe, ale już nie tak bardzo, zwłaszcza przy uspokojonym ruchu na pozostałych pasach.
Sprawdzałeś to kiedyś doświadczalnie? Ja miałem przyjemność w UK i uważam pasy z okazjonalnym parkowaniem za totalne nieporozumienie. Zresztą kiwanie się rowerzysty między pasem rowerowym / parkowania a pasem ogólnym to jedno z najbardziej niebezpiecznych zachowań.
Cytuj:
A najlepiej to by się MZ sprawdziło zrobienie całkowicie wydzielonego z jezdni pasa, ale nadal pasa. Czyli jezdnia, wąski pas zieleni i pas dla rowerów, asfaltowy i w poziomie jezdni, potem wąski pas zieleni i dopiero chodnik. Wtedy nie ma możliwości parkowania na dzikusa, DDR jest prosta i jest częścią jezdni
W myśl wszelkich możliwych definicji jest wydzieloną ścieżką, ze względu na konstrukcyjne oddzielenie od jezdni - ze wszystkim jej zaletami i wadami.
Co do geometrii przebiegu - obniżenie do poziomu jezdni nie usuwa magicznie przystanków autobusowych, zjazdów i zejść do parkingów podziemnych, pasów skrętnych na skrzyżowaniach i innych atrakcji. Myślę, że mylisz przyczynę ze skutkiem. Spróbuj wrysować taką idealnie prostą ścieżkę w poziomie jezdni na ten projekt.
kapilansztrum napisał(a):
Poproszę o pdf-y do ściągnięcia (powiększam sobie na 2 monitorach i wtedy widzę ze szczegółami).
Prośbę należy skierować do projektanta - my dostaliśmy tylko papier.
Uwagi składać będziemy w poniedziałek rano. Na razie spisałem coś takiego:
Cytuj:
Na wstępie należy zauważyć, że obecna wersja projektu bardzo odbiega zarówno od opracowanego w sierpniu 2007 r. ,,Studium koncepcyjnego rozwiązania ciągu ulic Emilii Plater - Noakowskiego'', jak i obu wcześniejszych wariantów projektu. Jest to w zasadzie kompletnie nowy projekt, znacznie mniej funkcjonalny od poprzednich ze względu m.in. na ograniczenie układu pasów autobusowych i infrastruktury rowerowej do mało użytecznych ogryzków.
Projekt nie zapewnia możliwości dojazdu rowerem do planowanej nowej zabudowy po wschodniej stronie Emilii Plater, co jest niedopuszczalne, w szczególności w ścisłym centrum dużego miasta. Konieczne jest doprojektowanie ścieżki lub pasa rowerowego, przynajmniej jednokierunkowego.
W północnej jezdni al. Jerozolimskich przed skrzyżowaniem z ul. Emilii Plater organizacja ruchu pokazuje trzy pasy do ruchu na wprost w kierunku zachodnim, a na skrzyżowaniu kontynuacje na wprost mają cztery pasy (w tym także pas do skrętu w lewo). To niepotrzebne i niebezpieczne. Proponujemy zwęzić jezdnię na wylocie do trzech pasów (tyle ile jest przewidzianych na wprost, choć i tak to za dużo), a odzyskaną przestrzeń wykorzystać na poszerzenie chodnika lub wprowadzenie azylu na przejeździe dla rowerów między północną jezdnią a torowiskiem tramwajowym.
Północny wlot Emilii Plater od al. Jerozolimskich jest przewymiarowany. Na wlot ten można wjechać z dwóch kierunków:
- jednym pasem z al. Jerozolimskich z kierunku zachodniego;
- jednym pasem z al. Jerozolimskich z kierunku wschodniego.
Po co w takim razie trzy pasy na wylocie? Jeśli wjazd z obu kierunków będzie otwarty równocześnie, to autobusy jadące z kierunku wschodniego będą miały spory problem, żeby na odcinku ok. 20 m przepleść się o dwa pasy w lewo do pasa autobusowego. Jeśli nie, to tym bardziej niepotrzebne są trzy pasy ruchu. Wnosimy o zwężenie wschodniej jezdni ul. Emilii Plater na odcinku al. Jerozolimskie - Śliska do jednego pasa autobusowego i jednego pasa ruchu ogólnego. Pozwoli to na wygospodarowanie miejsca na ścieżkę / pas rowerowy po tej stronie i ułatwi autobusom wjazd na / zjazd z pasa autobusowego na prawy pas jezdni.
Brak uzasadnienia dla odsuwania przejścia dla pieszych i przejazdu dla rowerów od jezdni na wyjeździe z pętli autobusowej. Autobus i tak nie będzie miał miejsca na zatrzymanie między przejazdem a jezdnią.
Należy zapewnić dwustronne dojścia do przystanków autobusowych w pasie dzielącym.
Likwidacja przejścia dla pieszych w poziomie jezdni po północnej stronie Sali Kongresowej (na wysokości ul. Śliskiej) jest sprzeczna ze Strategią Zrównoważonego Rozwoju Systemu Transportowego Warszawy do 2015 roku. Wnosimy o doprojektowanie brakującego przejścia.
W kierunku północnym pas autobusowy urywa się zanim ma szanse być użytecznym. Wnosimy o jego przedłużenie przynajmniej do ul. Śliskiej. Sygnalizację na przejściu dla pieszych, o którym mowa w poprzednim punkcie, można wykorzystać do stworzenia śluzy autobusowej, ułatwiającej autobusom skręt w prawo w ul. Świętokrzyską.
Skrzyżowanie Emilii Plater z ul. Świętokrzyską jest przewymiarowane. Wnosimy o rezygnację przynajmniej z jednego pasa do skrętu w lewo na wlocie południowym oraz z łączonego pasa do skrętu w prawo i jazdy na wprost na wlocie północnym. Zmiany te pozwolą na zmniejszenie przesunięcia osi ul. Emilii Plater na skrzyżowaniu i znaczne ograniczenie rozmiarów skrzyżowania (a tym samym - skrócenie odległości dojść pieszych i cyklu sygnalizacji).
Łuki ścieżki rowerowej na południe od ul. Złotej oraz na północ od ul. Śliskiej prawdopodobnie nie spełniają obowiązujących ,,Standardów projektowych i wykonawczych dla systemu rowerowego w m. st. Warszawie''. Należy je wyłagodzić i opisać na rysunku promień łuku liczony do wewnętrznej krawędzi.
Należy doprojektować przejazdy dla rowerów przy przejściach dla pieszych przez ul. Emilii Plater przy al. Jerozolimskich, przy pętli autobusowej i na wysokości ul. Śliskiej.
Włączenie ścieżek rowerowych w jezdnię drogi wewnętrznej wokół Pałacu Kultury należy wykonać zgodnie z ,,Standardami projektowymi i wykonawczymi dla systemu rowerowego w m. st. Warszawie'' (patrz np. rys. 20 Standardów).
Nawierzchnia drogi dla rowerów musi zachowywać ciągłość na podjazdach przed Złotymi Tarasami i na południe od ul. Śliskiej.
Ze względu na znaczną już obecnie skalę nielegalnego parkowania, należy uzupełnić wygrodzenia tak by zapewnić szczelną ochronę ścieżek rowerowych i chodników.
W obecnym kształcie projekt opiniujemy negatywnie. Ponieważ zgodnie z doniesieniami prasowymi realizacja projektu została przełożona na termin po EURO 2012, nie ma żadnego powodu żeby akceptować projekt niedopracowany, niezgodny z obowiązującymi dokumentami strategicznymi oraz wytycznymi technicznymi.